Datça Sanat El Sanatları Atölyesi & Antik Cafe-Bar

Datça’da “Knidos Kültür Sanat Akademisi”

2011-09-03T13:30:00.003+03:00

Datçamızı ziyaret eden Sayın Güngör Uras'ın 02 Eylül 2011 Cuma günkü yazısında Yaşar'ın İpekböcekçiliği ve dokumacılığından da bahsediliyor.

Knidos, Datça Yarımadası’nın en uç kısmında Ege ve Akdeniz’in birleştiği noktada milattan önce (MÖ) 2000 yılında kurulmuş, MÖ 1400-1300 yıllarında seramik sanatının geliştiği bir kent imiş... MÖ. 700-400 yıllarında sanatı ile yapıları ile ekonomik gücü ile antik dünyanın en önemli kenti haline gelmiş. 7 km’ye yayılmış kent, limanı, tiyatroları, tapınakları, agorası, heykelleri ile öne çıkmış. İnsanlar bu kentteki Afrodit Heykeli’ni görebilmek için uzaklardan Knidos’u ziyaret edermiş. (Bu heykel henüz bulunamadı) O dönemlerde Mısır’da ve Akdeniz çevresinde en önemli eserleri yapan heykeltıraşlar ve mimarlar Knidos’ta yaşamış. Knidos dünyanın oksijeni en zengin 2’nci yöresi. Ünlü tarihçi Strabon, “Tanrı yarattığı kurulunun uzun ömürlü olmasını isterse Datça Yarımadası’na bırakır” demiş.
Arap istilalarından ve depremlerden sonra Knidos terk edilmiş. Geniş alana yayılan ve çoğu sahipsizlikten yağmalanan mermer yapıtlar arasında gezinirken insanın kalbi sızlıyor. (Merak eden Knidos’un hikâyesini okumalı, imkânı olan Knidos kalıntılarını görmelidir.)
Yarımada MS. 13’üncü yüzyılda Menteşe Beyliği’nin hâkimiyetine girmiş 15’inci yüzyılda da Osmanlı imparatorluğu sınırlarına katılmış.

Sanattan tarıma
Knidos medeniyeti yok olunca Datça‘da yaşayanlar tarıma yönelmiş. Badem yetiştirerek zeytinyağı satarak hayatlarını sürdürür olmuş.
Muğla Valisi Mülkiyeli ağabeyimiz (rahmetli) Özer Türk 1972 yılında Bodrum ile birlikte Datça Aktur’u kurunca Marmaris’in uzantısı olarak Datça’da da turizm hareketi canlanmaya başlamış. Can Yücel’in eski Datça’ya yerleşmesi sayesinde Datça sanatçıların ilgisini çeker olmuş. Datça’nın eski Datça Mahallesi diye adlandırılan bölgesinde sokak aralarında çok sayıda küçük sanat atölyesi açılmış.
Can Yücel Sokak’taki “Datça Sanart”ta Yaşar Aydoğan önce gümüş el sanatları ile yoğunlaşırken daha sonra Datça’da ipekçiliği geliştirmeye soyunmuş. Şimdilerde dut ağacı diktiriyor, kozadan, iplik çektiriyor. Dokutuyor. Boyuyor. Nilgün Börekçi, Sena Pir Çakır’ın desteği ile İr Meydanı’nda Alamango Sanat Galerisi’ni yaşatıyor.

Tarımdan gene sanata
Knidos’ta bundan 2-4 bin yıl önceki sanat hareketine benzer bir hareketi başlatmak iddiası ile yeni bir girişim var. Nevzat Metin, Yakaköy’de, Knidos yolu üzerinde vakıflara ait 11 dönüm bir arazi içindeki eski bir Rum okulunun onarılmasını, sanat atölyeleri haline getirilmesini sağlamış. Yanına sergi salonu inşa ettirmiş. Böylece “Uluslararası Knidos Kültür ve Sanat Akademisi” (UKKSA)ortaya çıkmış. 1400 m2 kapalı alanı olan UKKSA ulusal ve uluslararası sanatçıların bir araya gelerek atölye çalışmaları yaptıkları, özgün sanat eserleri ürettikleri, gençlerin yetişmesine katkıda bulundukları bir sanat merkezi olarak faaliyet gösteriyor. Akademik bir yapısı, diploma, sertifika dağıtma işine girmemiş. Seramik, mermer heykel, resim, cam atölyeleri var. Sanatçılar bu atölyelerde çalışıyor. UKKSA’da ulusal ve uluslararası sempozyumlar düzenleniyor. Sanatçıların eserleri sergileniyor.
Nevzat Metin ile arkadaşlarının kısa sürede ortaya çıkardıkları kurumun herhalde benzeri yok. Gidip görmeyenin neyi anlattığımı anlayabilmesi çok zor.
Geçenlerde düzenlenen Knidos’un Sır’ı Seramik, Cam, Çini Festivali ve Açıkhava Sergisi büyük ilgi gördü. Sergideki eserler kasım ayında İstanbul’da düzenlenecek 21. Uluslararası Artist Fuarı’nda da yer alacak.
Yazıyı Datça’nın ünlü bademlerinden söz etmeden bitiremem. Datçalı kadınlar o sert bademlerin kabuğunu kırıyor, taze taze badem içlerini torba torba satıyor. Ben bir tür badem olduğunu sanırdım meğer 4 tür Datça bademi varmış. Her birinin de fiyatı farklı imiş. En iyisi Nurlu badem. Sonra Akbadem, Yazı ve Sıra badem geliyor. Bilgilerinize sunulur.

http://ekonomi.milliyet.com.tr/datca-da-knidos-kultur-sanat-akademisi-/ekonomi/ekonomiyazardetay/02.09.2011/1433726/default.htm

2011-05-28T22:52:00.005+03:00

Uzun zamandır ayrı kaldığımız sevgili takipçilerimiz. Oldukça yoğun çalışmalarla dolu bir kış geçirdik. Yaşar bir yandan ipeklerini dokurken ben de,Eski Datça El Sanatları atölyemizde birbirinden eğlenceli gümüş takılarımı yapmaya devam ettim. Şu günlerde ise; 2011 yılının ipekböcekleri yetiştirilmekte ve oldukça yoğun günler yaşamaktayız, 5 senedir olduğu gibi. Takip edenler bilirler... 5 sene önce, "bu işi bir deneyelim, bitmiş bir geleneği başlatsak, yeniden Datça'da ipekböcekçiliği ve ipek dokumalar yapılmasına öncülük etsek, ne olur sanki" diye çıktığımız bu yolda, şimdi bu hayallerimizin gerçekleştiğini görmek inanın çok mutluluk verici. Geçtiğimiz sene bu serüvene eklenen Hızırşah'lı kadınları şimdi Reşadiyeli kadınlar iziyor. Bu sene onlarda yapmaya başladılar, kışın dokuma eğitimi almak istiyorlar. Hızırşah köyü ve çevresine, önümüzdeki yıllarda, yetiştirici sayısının artması durumunda yaprak sıkıntısı yaşanmaması için, 3000 tane dut fidanı dikildi. Tabi tüm bu gelişmeler, Hızırşah muhtarı, Kaymakamlarımız ve Koza Birlik Kurumundan bu işe, bizim gibi gönül vermiş birçok insanın katkılarıyla olduğunu belirtmeliyim. İşte size bu senenin ipekböceklerinden birkaç fotoğraf ve video.

YENİ BİR YIL HEYECANI

2010-12-22T13:47:00.005+03:00

Yeni yıl şenliğimize katılabilecek herkesi bekleriz. Ama lütfen kostümlerinizi giymeyi unutmayın...

Eski Datça sokaklarında karnaval var. Geçtiğimiz sene yaptıkları yeni yıl eğlencesi ile katılanların dilinden düşmeyen, katılamayanların akıllarının kaldığı eğlence gelenekselleşiyor. Üstelik, bu yıl en iyi kostümün seçileceği yarışma ilk kez gerçekleştirilecek. Bunun dışında ödüllü yarışmalar, çocuklar için özel gösteriler, birbirinden güzel hediyelerin olduğu çekiliş, dans, müzik, herşey yeni yıla eğlence ve keyif dolu girmek... için ve sizler için özel hazırlandı. Izgarada köfte, sucuk, özel yapım sıcak şarap ve daha birçok yiyecek olacak. 26 Aralık Pazar günü kostumlerinizle gelin, bu eğlenceyi Eski Datça'da yaşayalım.
BAŞLAMA SAATİ : 15:00
ÇOCUKLARA YÜZ BOYAMA : 15:30 - 16:00
ÖDÜLLÜ TAVLA TURNUVASI (KARYA CAFE) : 16:30
ÇOCUK DİSCOSU, ANİMASYON : 16:30
ÖDÜLLÜ HIZLI KIYAFET GİYME YARIŞMASI : 17:30
EN İLGİNÇ KOSTÜM ÖDÜL TÖRENİ : 19:30
YENİ YIL ÇEKİLİŞİ : 20:00

2010-09-21T17:16:00.006+03:00

Bilgisayar başına oturmaya vakit bulamadığımız günler geri kalıyor... Temmuz ayında Anadolu Jet Dergisinde çıkan Datça Haberimizi ise ancak paylaşabiliyorum. Bir gece küçük bir muhabbetle, akılda kalanları bu kadar güzel özetleyen arkadaşları kutluyorum......

AnadoluJet Magazin - Temmuz 2010

Yazı:Melih Uslu - Fotoraf: Fatih Pınar
Çılgın Kalabalıktan Uzakta Datça
..........Müberra Poyrazoğlu, asırlık bir taş binayı el sanatları atölyesine dönüştürmüş. Bir başka Datça tutkunu olan Yaşar Aydoğan ise yörenin eski bir geleneği olan ipek dokumayı yeniden canlandırmaya kararlı. Eski Datça yakınlarındaki terk edilmiş bir okul binasında
20 köy kadınına ipek böcekçiliği dersi verilmiş. Dokuma tezgâhlarının sayısı şimdiden yediye ulaşmış ve bu yıl ilk kez Datça’da tam 250 kilo ipek kozası elde edilmiş. ”

antik cafe bar keyifli müzikler ile çoşuyor

2010-09-07T21:28:00.009+03:00

Bu sene, her seneden farklı... Feride Sofugil ve Onur Kar arkadaşlarımızın keyifli müzikleri ile şenlenen gecelerimiz bayram sonuna kadar devam ediyor...

2010-07-06T17:33:00.001+03:00

Kent yaşamının koşuşturması içerisinde bizi doğada farklı kılan, insan yapan sanat gibi olgulardan üretim anlamında uzak kalır, koparız. Belki bu yüzden yaşadığımız kentlerden uzaklaştığımız anlarda (özellikle tatil zamanları) kendimizi daha mutlu hissederiz.

DATÇA SANAT desteğiyle gerçekleştirilecek olan "FOTOĞRAF ATÖLYESİ"; size mutlu olduğunuz bu yılın kısıtlı zamanında üretme olanağı da yaratmayı amaçladı. Tatilinizi yaparken aktif olarak dinlenebileceğiniz, üretebileceğiniz ve üretimlerinizi paylaşarak kendinizi geliştirebileceğiniz bir ortam hazırladı.

Eski Datça'da tarihle içiçe konaklayacak, dünyanın en güzel koylarında (bük) denize girecek ve görsel zenginliği nedeniyle fotoğraf makinanızı elinizden düşürmeyeceksiniz.

FOTOĞRAF ATÖLYESİ 2010 Programı
1.Dönem 18-24 Temmuz 2010 (8 gece/ 7 gün)
2.Dönem 25-31 Temmuz 2010 (8 gece/ 7 gün)
3.Dönem 01-07 Ağustos 2010 (8 gece/ 7 gün)
4.Dönem 08-14 Ağustos 2010 (8 gece/ 7 gün)
5.Dönem 15-21 Ağustos 2010 (8 gece/ 7 gün)
6.Dönem 22-28 Ağustos 2010 (8 gece/ 7 gün)
7.Dönem 29 Ağ- 04 Eylül 2010 (8 gece/ 7 gün)
8.Dönem 05-11 Eylül 2010 (8 gece/ 7 gün)
9.Dönem 12-18 Eylül 2010 (8 gece/ 7 gün)
10.Dönem 19-25 Eylül 2010 (8 gece/ 7 gün)

Can Yücel Sk. Eski Datca, Mugla, Turkey
ayrıntılı bilgi için tel: 0252 712 91 76

Eski Datça'da yeni bir dükkan daha!!!

2010-07-01T00:36:00.003+03:00

Sevdeğer ve Nazlı arkadaşlarımızın kendi el yapımları olan seramik ürünleri bulabileceğiniz bu dükkanda bulunan her bir ürün birbirinden güzel...

HIZIRŞAH KÖYÜNDE GELEP ŞENLİKLERİ GÜN BOYU DEVAM EDECEK

2010-06-07T13:39:00.015+03:00

Hızırşah Köyü Geleneksel El Sanatlarını Yaşatma ve Geliştirme Projesi kapsamında başlatmış olduğumuz İpekböcekçiliği'ne ilişkin çalışmalar büyük hararetle devam ediyor. Bugün boyunca devam edecek olan Gelep Şenlikleri ile yetiştirilen böcekler iplik haline geliyor. İpek Dokuma Atölyesi'nde ipekböcekleri nedeniyle ara verilen dokuma işlerine ise yarından itibaren tekrar başlanacak. Gelep şenliğini ziyaret eden makamlar gelişmelerden ve halkın büyük hevesle çalışmasından ötürü oldukça mutlulardı.

Bir yandan özel gün ikramı olan keşkek hazırlıkları yapılıyor, diğer yandan gelep yapılıyor...

Bizleri "guş tutarken" yalnız bırakmayan yaşlı teyzelerimiz...

Seneler sonra Hızırşah köyünde dokunan "El Dokuması" ürünler...

Gelen ziyaretçiler tarafından satın alındı.

Önümüzdeki günlerde yapılacak olan sergi için harıl harıl çalışmakta olan bir ekip daha var. Dokunan ipekler ile yapılan bu çalışmaları kimseler göremiyor. Bilirsiniz bir işe yeni başlamak, düzene oturtmak zaman alır. Yaşanan bir yığın karmaşa ve düzensizlik, aylardır süren yorgunluklara rağmen ortaya çıkan bunca güzel şeyi gördüğünüzde, işte o zaman herşeyi unutuyorsunuz. Sadece mutlu bir tebessüm beliriyor yüzünüzde. Gönlünü bu işe koyan herkesin ellerine sağlık....

Çalı arasında kozalar ve birkaç kelebek örnek amaçlı ayrıldı.

2010-06-04T13:28:00.002+03:00

Hızırşah köyünde başlatılan proje kapsamında 260 kilo koza elde edilmiştir. Bu kozalar 2 gün ve gece yarılarına kadar süren yoğun çalışmalar ile tamamlanmış, dün gelep işlemlerine başlanmıştır. Bundan sonraki aşama ipek dokumalar olacaktır.

Oldukça fazla olan kozaların tamamını tek bir kareye sığdırmam mümkün olmadı. Bu karede görülen sadece bir kısmı...

İşlem tamam !

2010-06-02T11:18:00.001+03:00

Olur mu olmaz mı, yapabilir miyiz acaba, nasıl yapacağız derken oldu bitti. İpekböcekleri koza örme işlemlerini neredeyse tamamladılar. Perşembe günü Hızırşah köyünde gelep çekimleri yapılacak.

Koza örmeye başlayan ipekböcekleri...

2010-05-27T13:05:00.005+03:00

hummalı çalışma içindeler....

2010-05-21T19:58:00.005+03:00

Hızırşah okulunda yapılan ipekböceği yetiştirciliğine dair görüntüler...

Dün itibari ile ipekböceklerimiz koza örmeye başladı.Bu durum yoğun bir şekilde yaprak toplamaktan yorulan Hızırşah kadın emekçilerinin yüzünü güldürdü.

Aşağıdaki fotoğrafta, Sındı köyünden "Dut ağaçlarımı bu arkadaşlara hibe ediyorum" diyen bir amcamızın ağaçlarından toplanan yaprak operasyonu görüntülenmektedir.

Yorgun ama mutlu yeni dokumacı kadınlar...

HARABE OKUL, İPEK DOKUMA ATÖLYESİNE DÖNÜŞTÜRÜLDÜ

2010-05-05T16:09:00.001+03:00

Hızırşah Köyü'nde taşımalı eğitim çalışmaları sırasında boşalan, harabeye dönen okul onarılarak ipek dokuma atölyesine dönüştürüldü. Atölyede çalışmaya başlayan, yaşları 18 ile 70 arasında 20 kadın, ipek dokumalar hazırlıyor. Haberin devamı için tıklayınız.

2010-03-26T13:07:00.005+03:00

2006 yılından beri ipekböcekçiliği ve dokuma ile ilgili yaptığımız çalışmalar bu sene metre metre dokuma olarak hayata geçti... Birbirinden farklı ürünler yapmak üzere yoğun bir tempoda çalışılıyor.. Yaza sizi süprizler bekliyor...

Aşağıdaki fotoğrafta ipeğin çözgüsünü hazırlanırken görüyorsunuz.

Bu foğrafta ise çözgü haline getirilen ipeğin tezgah üzerine takılma işlemi gerçekleştiriliyor...

Dokunan ipeğimizin bir kısmı pişirildi. Ortaya göz kamaştırıcı bir tablo çıktı.

7 gece 8 gün ! Üretim dolu bir tatile ne dersiniz?

2010-03-10T12:51:00.003+03:00

Yarımada’nın ilk yerleşim yeri olan Eski Datça’da konaklayarak, 100 yıllık bir binada kendi ellerinizle gümüş takınızı yapıp, üretim dolu bir tatil yaşamak isterseniz bizimle irtibata geçmeniz yeterli…
Ders : Kuyumculuk ( Dersler 5 gün, 4’er saat olacaktır. )
Materyal : Gümüş,taş ( Fiyatlara kullanılacak malzemeler dahildir.)
Konaklama, kahvaltı ve öğle yemeği dahil fiyatı : 1.000 Tl
Sadece kuyumculuk eğitimi bedeli : 450 Tl
Haftalık Program
1.Gün Eski Datça ve çevre yürüyüşü
2.Gün 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
3.Gün 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
4.Gün Knidos antik şehir gezisi
5.Gün 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
6.Gün 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
7.Gün 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
Dilerseniz, yoga seanslarına katılabilir, seramik çalışmaları ile tatilinizi zanginleştirebilirsiniz. Detaylı bilgi için; 0252 712 91 76 numaralı telefondan bizi arayabilir ya da datcasanat@gmail.com adresine mail atabilirsiniz…
(Belirtilen fiyatlar 01.Ocak-30.Haziran 2010 tarihleri arasında geçerlidir.)

Zaman geçer hatıralarda hoş muhabbetler ve fotoğraflar kalır...

2010-03-08T14:05:00.003+03:00

"Ankara'nın sıkıcı bir akşamında aklıma bu yaz datça'da yaptığım tatil ve dolayısıyla da sizin cafe'niz geldi. Google'da aratınca blogunuzu gördüm ve her yazınızı bir nefeste okuyup, datça'nın o nefis havasını hayali de olsa ciğerlerime doldurdum. Bir nevi terapi gibi oldu." diye başlayan bir mail aldım geçenlerde... Ozan Çapraz arkadaşımız ile Antik Cafe-Bar bahçesinde uzun muhabbetler etmişiz. (Neyse ki tek bu ipucuyla hatırlayamamızı anlayışla karşılıyor.) Aradan aylar geçmiş ama O bizleri unutmamış ve bizlerle çektiği fotoğrafları paylaşmış. Bu güzel kareleri yayınlamaktan mutluluk duyuyorm. Ve kendisine buradan bir kez daha bizleri unutmayıp, paylaştığı için teşekkür ediyorum... Diğer fotoğraflara ise ; buradan ulaşabilirsiniz...

Çağla Zamanı

2010-02-25T15:44:00.008+03:00

Bademler ilk evrelerini yaşamaktalar şu günlerde... Çiçeklerini döken meyveler yavaş yavaş büyümekteler... Çağlalar, yarımadanın bazı yerlerinde iyice olgunlaştı.
Biz ise bahçemizdekilerin büyümesini izliyoruz heyecanla...Antik'in bahçesi sapsarı çiçekleri ile baharı müjdeleyen akasya ağacı,dört bir yanında
çiçeklere bürünmüş badem ağaçlarıyla öyle bir çeliyor ki aklınızı, üretim yapmak için
yanıp tutuşsanız da aklınızın bir tarafı bahçede kalıyor ve atölyeye girmek bazen zor oluyor... Neyse ki yağmur yağıyor ve başka bir keyifle sobanın sıcaklığı eşliğinde el emeği ürünler birbir, yavaş yavaş oluşmaya başlıyor...

2010-02-22T16:21:00.026+03:00

Birkaç haftadır uzağında olduğum Datça'ya döner dönmez kendimi dağlara attım. Doğa'nın uyanışını izlemek, içime sindirmek ve sizlerle paylaşmak için.

Bu aylarda başlar Datça'da bahar... İşte bu yüzden en yaşanası aylardır Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs... Diğer aylarda yeşili bu kadar yeşil göremezsiniz, çiçekler bu kadar çeşitli, bu kadar canlı olmaz. Haziran ayıyla başlar renkler solmaya... Evet gene de çok güzeldir Datça ama siz tatilciler için...

Biz yaşayanlar Datça'nın en güzel zamanlarını biliriz.
Biliriz ve işte böyle şımarıklık yaparız biraz...

Datça bembeyazdır Şubat ayında. Badem ağaçları çiçeklerini açar,papatyalar onlara eşlik eder...

Dağ gezisine Hürriyet ablamızla çıktım... Asıl adı Heidi'dir. Bilmediği ot yoktur. Bu "..." otu'dur der koparır ve atar ağzına. Sayesinde ben de hem öğrenmiş oldum hem de öğle yemeğimi koyunlar keçiler gibi doğadan beslenerek yaptım.

Mesela bu ot kişniş otu imiş.
Çiçekleri ile beraber atıyorsunuz ağzınıza tadına doyum olmuyor.

Bu otun adı Kireçlik imiş. Yenmiyor ama yanıkların tedavisinde soğanları kullanılıyor... O kadar güzel ki bakmaya doyum olmuyor.

Gelincikler değişik şekil ve renklerde olurmuş. Ben bildiğimiz narin dört yapraklı gelincik dışındakileri bilmiyordum. Sağdaki resimdeki kırmızı çiçekte gelincik imiş. Soldaki ise sahlep çiçeği...

ESKİ DATÇA'DA YENİ YIL ŞENLİĞİ

2009-12-24T18:13:00.008+03:00

27 ARALIK PAZAR GÜNÜ SAAT 14:00'DEN İTİBAREN YENİ YIL SOKAK ŞENLİĞİMİZ BAŞLIYOR. FARKLI BİRGÜN YAŞAMAK İSTEYEN HERKESİ BEKLERİZ...

DATÇA SANAT ATÖLYEMİZDEKİ tüm ürünlerimizde %20 Yılbaşı Özel İndirimi 25 Aralık-31 Aralık tarihleri arasında devam edecektir.

tüm antikdatca.blogspot izleyicilerimizin Kurban Bayramını kutlarız....

2009-11-28T16:25:00.001+03:00

Fırından çıkan en yeni ürün !!! Eski Datça Evleri

2009-11-11T10:03:00.008+03:00

Datça'da, yağmurlar yavaş yavaş kendini göstermeye başladı... Bu, atölyeme kapanıp çalışmak için çok güzel bir ortam sağlıyor... Fotoğraflarını gördüğünüz yüzükler , 925 ayar gümüş olup, tamamen benim el ürünümdür... Önümüzdeki aylarda atölyeme gelenlerin çok farklı ürünlerle karşılaşacakları kesin.... Hepsinin fotoğrafını yayınlamayacağım elbet... Ama isterseniz Kurban bayramındaki 4 günlük tatilinizi beraber geçirebilir, sizin tasarımınızı hayata geçirebiliriz...
Detaylı bilgi için ; www.eski-datca.com

Suyun büyüsüne takılanlar takı sergisi açıldı...

2009-10-06T21:20:00.002+03:00

Üç arkadaşın su ve suyun doğallığını değerli ve yarı değerli taşlar ve metal işleme teknikleri ile takı halinde getirerek oluşturmuş oldukları kolleksiyonun sergisi İstanbul Teşvikiye'deki Ayşe Takı Galerisinde gösterime başladı.
Haberin devamı için ;
http://www.yurthaber.com/haber/suyun-buyusune-takilanlar-taki-sergisi-acildi-199326.htm

2009-09-25T17:01:00.004+03:00

Bugün öğleden sonra bastırdı yağmur... O mis gibi topak kokusunu özlemişim. Fotoğraf makinemi alıp attım kendimi sokaklara... Her aldığım nefesle mutluluk doldurdum ciğerlerime...

Yazın binlerce insanın ayak bastığı taş sokaklarda bir hüzün vardı bugün. Terkedilmişliğin hüznü...

Datça'da pek alışık olmadığımız sonbahar renklerini yakalamak benim için harikaydı...

3 afet ! Damat tatlısı, Saraylı, Burma....

2009-09-18T16:06:00.004+03:00

Datça'nın yöresel mutfağından çeşitli yemekleri menüsünden eksik etmeyen Antik Cafe-bar'ımızda bayram kutlamaları da yöresel tatlılarıyla yapılıyor.

Datça tatlılarından, Damat tatlısı, Saraylı ve Burma tatlılarını, işin uzmanı Nuran dün ve bugün süren hazırlıklarla tamamladı... Önce ince ince yufkalar açıldı... Bol badem, ceviz ile sarılıp şekillerine kavuşunca fırına verildi.

Sonra, şerbetleri dökülerek ağzınıza layık kıvama geldi... Laf aramızda. Kalsada biz yesek diye düşünmüyor değiliz :)

mulaja devam

2009-08-28T17:56:00.006+03:00

Mulaj çalışmasında bugün önce Uğur'un yüzünde,

Sonrada Kağan'ın yüzünde çalıştık...

Küba gecemizden enstantaneler...

2009-08-27T15:06:00.003+03:00

antik cafe-bar'da Küba Gecesi

2009-08-20T18:48:00.001+03:00

22 ağustos Cumartesi akşamı antik cafe-bar'da yapılacak olan Küba Eğlencesine herkesi bekleriz...

Eski Datça'da yılı ilk mulajı

2009-08-06T17:26:00.002+03:00

Mulaj çalışmalarımız devam ediyor... Bu yılın ilk gönüllüsü gelecek hafta asker gidecek olan Niyazi idi...

Nelerle uğraşıyoruz...

2009-07-20T10:59:00.004+03:00

"İçki masalarında kurtarılmaya çalışılan bahtsız ülkemizin bu hale gelmesinin sebebi işte budur" diye düşündüren bir olaya şahit olmak.... sabah sabah... her köşesi tarih kokan, basarken düşünmemiz gereken ve her adımımızda ruhumuzu titreten yarımadanın en eski yerleşim yerinde. Bence cevap sadece budur. Görevin derecesi ne olursa olsun, en büyük yada en minik. Önemli olan getirilen görevde kendi çıkarlarının ön plana geçilebilmesi karakterine ne yazık ki! sahip olmaktır.

Blog takipçilerimizden geçen gün bir uyarı almıştım.. Neler yapıyorsunuz son haberlerinizi yazmıyorsunuz diye sitem edenler vardı. Trafiğe kapalı hiçbir şekilde araç girişinin olmaması gereken bu tarihi sokakta bulunan atölyemizde sanat yapmaya çalışıyoruz bir yandan... Ama hala gelecekten umutlu...

Yasal olarak 09:00-21:00 saatleri arasında acil durum (doğal afet, hastalık vs...) olmaksızın kapalı olması gereken sit alanı olan dar sokaklarda dönmeye çalışan bir araç...

Habersiz misafirimiz...

2009-07-17T12:30:00.002+03:00

Bu sabah küçük bir misafirimiz var... Henüz uçamıyor... Ama aynı Dilber Hala gibi bir sağa bir sola sallanıp duruyor... Bu yüzden adını Dilber koyduk... Besleyip birkaç gün sonra uçurmayı deneyeceğiz... Bu olay bana 2006 ayı Mayıs ayında bahçemize düşen ala karga'yı hatırlattı... O'nu da bir gece misafir edip, bahçede bekleyen annesine sabah teslim etmiştik. O aile hala bahçemizden ayrılmaz bize hergün selam verir...

2009-06-15T12:15:00.001+03:00

Hürriyet Gazetesinden;

Datça rediscovers production of silk

MEHMET ÇİL
09.06.2009

DATÇA -Once famous for its silk production, the Aegean city of Datça is taking a stab at returning to its silk making glory days.Four families are now producing silk in the city, and the first product of the season was released last weekend. Yaşar Aydoğan, who reinitiated silk production in Datça three years ago with his wife Müberra, said they received help from the city’s elders who were silk producers when they were young.

"Three more families joined us, and silk production in the region has revived," he said, adding the solidarity of people was significant.Aydoğan recalled that every house produced silk in the Eski (Old) Datça neighborhood 25 years ago, "because silk production was the only source of income at that time," he said. "Every bride’s dowry included silk, but the art has disappeared over time."

The only living reeling craftsperson in Datça, 68-year-old Ummuhan Tekcan, said she was happy to see silk production return. "Today, I remembered those days 25 years ago," she said while working. "Just like in those days, everybody joins hands and works on the others’ cocoons."

The production in Datça is done using the traditional method. According to this method, silk worms are cultivated and fed with mulberry leaves until they start to spin cocoons.

Once ready, the cocoons are put into a large boiler filled with water boiled using wood. This is done to soften the cocoons to permit the unwinding of the filament as one continuous thread.

Getting the raw silk

Then the strands are reeled. Reeling is the process of unwinding the silk filaments from the cocoon and combining them together to make a thread of raw silk. As the filament of the cocoon is too fine for commercial use, three to ten strands are usually reeled at a time to produce the desired diameter of raw silk which is known as reeled silk.

Then the silk filament is reeled into skeins. The skeins are washed and hung dry to clean the worms. After a few washes and dryings, the silk is ready to weave.

2009-06-11T15:18:00.002+03:00

2009-06-06T19:15:00.002+03:00

Eski Datça'da Gelep devam ediyor...

2009-06-06T19:12:00.000+03:00

TRT ekranlarında Eski Datça'da gelep

2009-06-05T14:59:00.003+03:00

Bu sabah büyük çoşku ile başladığımız gelep, keyifle devam ederken; sabah saatlerinde TRT ekibinin çekimleri gerçekleştirildi. Yıllarca ekran karşısına çıkmış gibi heyecanlanmadan röportaj yapılan Ümmühan teyze ve Cazibe teyze bizi şaşırttı doğrusu... Yayınlanma tarihini öğrendiğimizde sizlerle de paylaşacağız elbet...

2009-06-04T21:08:00.004+03:00

Bu akşam, birşeyler yiyip içmek ve gitmek düşüncesiyle Antik Cafe-Bar kapısından içeri girerken başlarına neler geleceğini bilmiyorlardı Serhat ve İlkay.... Şimdi hep beraber koza ayıklarken bir yandanda keyifli muhabbetimizi yapıyoruz... Hem de balaylarında...

05-06 Haziran TARİHLERİNDE SABAHTAN AKŞAMA KADAR GELEP ŞENLİĞİMİZ YAPILACAKTIR...

2009-06-04T17:06:00.002+03:00

2009-06-03T18:54:00.003+03:00

Eski Datça'da ilk gelep bugün yapıldı... Ümmühan teyzemizin emeği bugün ipliğe dönüştü. Gene her zamanki gibi gelenek imece usulü devam ediyor. Bizim ve Hürriyet abla'nın emekleri ise haftasonu ipliğe dönüşecek...

2009-05-26T09:36:00.003+03:00

2009 yılı ipekböcekçiliğinin sonuna yaklaşırken böceklerimiz koza örmeye başladılar... Bu da 8-10 gün sonra gelep şenliğimiz başlayacak...

Eski Datça'nın tazecik dükkanları....

2009-05-18T09:36:00.006+03:00

Binlerce yıllık yerleşim yeri olan bu mekanda, Datça halkının ihtiyaçlarını karşıladığı, karşılıklı dükkanların bulunduğu bu sokak her geçen yıl özüne dönmeye devam ediyor... Çarşı Sokak bu sene gelenlerini iki tazecik dükkanıyla karşılayacak...

Evinizin duvarlarını süsleyecek resimlerle beraber hediyelik eşyalar bulabileceğiniz Oda Sanat...

ve birbirinden farklı el dokuması ürünleri ve hediyelik eşyaları bulabileceğiniz pestemals...

2009-05-15T20:05:00.002+03:00

Bugünlerde böceklerimiz son gav'a girmek üzereler...
2007 Nisan ayında ilk defa başladığımız ve her sene tekrarladığımız ipekböcekçiliği serüvenimizi bu sene fazla yazıp sizlerle paylaşamadık... El Sanatlarımızın başka alanlarında faaliyet göstermemiz, aynı zamanda Antik'in sezona hazırlanması bu sene, ipekböceklerimizi sizlere gün gün paylaşmaktan alıkoydu... Merak edenler 2007 ve 2008 yıllarındaki arşivlere girerek detaylı bilgi edinebilirler.

2009-05-07T11:07:00.005+03:00

Güneşli bir sabah kahvaltımızı yaparken bahçemizde; EDE'nin bacasından bize bakan bir şey gördü Erol. Kedi midir? baykuş mudur derken hem yakından görelim hem de fotoğraflayalım deyip bastık deklanşöre... Bize güzel ve uğurlu bir yazı müjdeliyordur belki...

Datça SanaRt'ta Datça'da Sanat

2009-04-26T17:04:00.018+03:00

Eski Datça'da konaklamalı, kuyumculuk eğitimi ile hem sanat hem tatil yapmanın fırsatını yaşayın !
Tarihi mekanlarda düzenlenen gezi yürüyüşleri, tekne turu, gürültü ve stresten uzak dinlenme saatleri ve hoş muhabbetlerle dolu gecelerle unutulmaz bir tatil yapıp, kendi ellerinizle ürettiğiniz gümüş takınıza sahip olun. Eğitim programı dışında; köyümüzde yapılmakta olan ipekböcekçiliğine eşlik etmek imkanı bulabilirsiniz. (İpekböcekçiliği sadece Mayıs ayı eğitim programındadır.)
09 Mayıs Cumartesi : Geliş günü Eski Datça ve çevre yürüyüşü
10 Mayıs Pazar : Tekne turu ya da deniz sefası
11 Mayıs Pazartesi : 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
12 Mayıs Salı : 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
13 Mayıs Çarşamba : Knidos antik şehir gezisi ve büklerde deniz sefası
14 Mayıs Perşembe : 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
15 Mayıs Cuma : 10:00-12:00 / 13:00-15:00 Kuyumculuk eğitimi
16 Mayıs Cumartesi : Dönüş günü

Datça SanaRt tatil paketi 7 gece 8 günü kapsamaktadır. Datça SanaRt Sanat ve Tatil Paketi 1.200 TL'dir. Kahvaltı ve öğle yemekleri fiyata dahildir.
Detaylı bilgi için; datcasanat@gmail.com adresine mail atmanız yeterlidir.

Bebeklerimiz...

2009-04-24T11:13:00.000+03:00

23 Nisan Geleneksel Uçurtma Şenliğinden kareler...

2009-04-23T21:34:00.012+03:00

Uçurtma yapmaktan ve uçurmaktan son derece keyif alan Yaşar bugün çocuklarla doya doya eğlendi...

2009-04-22T15:12:00.002+03:00

Bir hafta önce açılan ipek böceklerimizin yumurtalarından çıkarken detay görüntülerini görüyorsunuz yukarıdaki fotoğrafta... Üç senedir olduğu gibi aynı heyecanla başladı ipekböceği serüvenimiz bu senede... İpekböcekçiliği projemizde; bu kış dokunan ürünlerimizde artık bizlerle... Uçlarına yapılan oyalar tamamlanır tamamlanmaz sizlerle paylaşacağız... En kısa zamanda...

2009-04-14T16:11:00.004+03:00

Bahar... bahar... bahar... Datça en güzel zamanlarını içimize sindire sindire yaşıyoruz....

2009-03-26T18:15:00.005+03:00

Üç aydır ayrı olduğum Datçama bugün dönüyorum. Yeni yılın ilk günlerinde aldığım telefonla; (bir yandan Datça'nın en güzel zamanlarını kaçırmanın üzüntüsünü hissetsemde) koşa koşa gelmiştim İstanbul'a. Çünkü, seneler önce almış olduğum kuyumculuk eğitimime devam etme şansı yakalamıştım. Her yönden çok şeyler katarak dönüyorum şimdi atölyeme... Yeni teknikler, yeni tasarımlarla dopdolu olarak... İstanbul'u çok keyifli yaşayarak, paylaşımcı güzel insanlarla tanışarak...

Fotoğrafta değerli ustamı ve bana kucak açan arkadaşlarımı görüyorsunuz...

2009-02-18T21:18:00.004+03:00

Yer : Kadıköy Halk Eğitim Merkezi Adı : Şerli Mahalle Fiyat : 10 YTL

oyun için bilgi almak isterseniz ; http://www.tiyatrodunyasi.com/haberdetay.asp?haberno=2454 linkine tıklayın.
Ben oyunu izledim çok beğendim ve sizlerle paylaşmak istedim.... İstanbuldaysanız ve sanata ayıracak 10 liranız varsa kaçırmayın derim...

2009-02-11T23:22:00.010+03:00

Bazı insanların gideceğini hiç düşünmezsiniz... Enerjileri o kadar yüksektir ki, "yaşlı" bile diyemezsiniz hatta... Benim için öyleydi Nihat Amca... Bu gidişle Datça çok şey kaybetti daha şimdiden... Gittiğin yerde yaşadığın yer gibi cennet olsun Nihat Amca...

TEMPO DERGİSİ'NİN bu Şubat ayı sayısında bizi görürseniz şaşırmayın !

2009-02-04T16:26:00.004+03:00

2009-01-02T18:16:00.005+03:00

Yeni yılı Kızlandaki Tarihi Yeldeğirmeninde çok sevdiğimiz dostlarımızla birlikte karşıladık. Sizlerinde yolu Datça'ya düşerse merkeze gelmeden 5 km geride bulunan bu eşsiz mekana uğramadan sakın Datça'dan ayrılmayın.

2008-12-31T15:59:00.004+03:00

Biz yani; Müberra ve Yaşar. Değerli kültür varlıklarımız olan El Sanatlarımızı yaşatmaya devam edebilme ve yeni projelerin heyecanı ile giriyoruz yeni yıla.... Sizlerinde hayallerinizin peşinden koştuğunuz, ümitlerinizi yitirmeyeceğiniz bir yıl yaşamanızı dileriz...

2008-12-14T19:08:00.015+03:00

Uzun bir aradan sonra merhaba!
Yaz tüm yorgunluk ve hareketiyle bizi terkedeli çok oldu. Şimdi, Datça boş, bahçemiz boş. Yeni tasarımlarımız ve üretimin heyecanı ile başbaşayız geçtiğimiz hafta geldiğimiz Datçamızda. Beş hafta İstanbulda aile ve arkadaşlarımızla hasret giderdikten sonra iki gün iki gece süren dönüş yolculuğumuzda Pala ile olmaktan çok keyif aldık. Sonbaharın tadını dönüş yolculuğunda yaşadık ve önce Eskişehirdeki Koza Birliğin tesisini gezerek, Ramazan Bey ile tanıştık, bilgi paylaşımında bulunduk. Türkiye genelinde halkın ipek üretimi için teşvikle biraaraya getirilen kozaların, ip haline getirildiği bir tesis burası. Bizim için bir rüya olan bu mekanın ülkemizde yapılmış olduğunu bilmek ve devam ettirebilmek için heyecan yaşayan bir insala tanışmak bizi çok mutlu etti.

Bir gece Afyon'da konakladıktan sonra; yazın tanıştığımız Denizli'li arkadaşların Cam Atölyelerine uğradık. Düşüncemiz bir "Merhaba" demekti ama atölyeye girince ve yaptıkları işleri görünce büyülendik, bizde bazı çalışmalar yaptık. Üstelik, Akgün Akova'nın akşam fotoğraf sunumu olduğunu duyunca, gece arkadaşlarımıza konuk olduk. Sunum sonrası Karma Cam Atölyesini ziyaret eden Akgün Akova ile beraber çalışmalara devam ettik. Aslında uyumayıp sabaha kadar devam çalışmak istesekte, sabah Datçaya uzanan yolu sağsalim gidebilmek için uyuduk. Akşam yaptığımız füzyon çalışmalarını sabah makineden çıkarmak ise benim gerçekten çok büyüleyiciydi. Atık şişelerden yaptıkları çalışmaları, kendilerine özgü cam boncuklar ve bu boncukların farklı metartellerle takıda hayat bulmasına tanıklık etmeyi düşünürseniz yolunuzu Denizli'den geçirin... Ve bu güzel insanlarla mutlaka tanışın. İşte Karma Cam Atölyesinden ve çalışmalarımızdan birkaç örnek...

02.08.2008-Zaman gazetesindeki haberimiz

2008-08-02T18:23:00.009+03:00

Gün içinde gelen telefonlardan anladık ki gazete okuyan iyi bir kesim varmış. Bizi bugün mutlu eden şey, emeğe verilen saygı oldu.Keşke her insan yitip giden değerlerimize bu kadar saygılı olsa ve üzerine düşen görevi yapsa, yapabilse...
Haberin detayı için;
http://cumaertesi.zaman.com.tr/?bl=8&hn=5771
http://cumaertesi.zaman.com.tr/images/2008/08/02/cumaertesi.pdf

Kezban teyze, çöpler ve sorular...

2008-07-25T19:26:00.005+03:00

Geçen senelerde ziyaretçilerimizin Eski Datçamıza nasıl hatıralar bıraktığını görünce uyarı yazdığım çöp kovasını koydum atölyemizin önüne. Kezban teyzemizide nöbetçi olarak oturttum. Kezban teyze bazen uyarılarda bulunacak bazen de bilgilendirme yapacak gelen ziyaretçilerimize...

Hadi yerlere atılmasını anladık, duvar araları da ne oluyor diye düşünmeyin. O milletimizin temizlik konusunda çağ atlamış halidir. Yani yere atmaya içi elvermiyor, önce sağına sonra soluna bakıyor gören kimse varmı diye. Sonrada sıkıştırıveriyor elindeki çöpü taş duvar aralarına, yere atmamanın rahatlığı içinde. "Aman" dedim, zaten tatile çıkmışlar sıkmayalım bu insanları bu kadar. "Birşey yapmalı! herkes sadece konuşurken"

Yazılı çöp kovasını koydum. Görüyorum ki sorun çözüldü, bazı eğitilemezlerin dışında. Ama aklımda halen birçok cavapsız soru var. Çöp kovası bulunmayan bir yerde, çöplerimizi yere yatma özgürlüğüne mi sahibiz? Bir şekilde muhafaza edip bekletemez miyiz? Çevredeki işletmelere sorup çöpün atılmasını rica edemez miyiz? Peki ya ; turistik bi beldeye çöp kovası neden konulmaz?

Büyük heyecanımız ilk saf ipek dokuma

2008-06-23T15:14:00.006+03:00

Gelep günlerini bitirir bitirmez başladık dokuma çalışmalarına... Saç kalınlığında ipek iplerimiz, tek tek köcü ve taraklar arasında yerlerini aldılar. Hava sıcaklıklarınının Datça normalleri üzerinde sürmesinden dolayı, sabahın erken saatlerinde ve gece geç saatlerde çalışarak neredeyse on gündür süren bu çalışma dün tamamlandı.
Fotoğrafta taraktan geçirilen ipler görülüyor...

Dün; yıllardan sonra ilk saf ipek dokumaya başlayan Yaşar'ın heyecanını tarif etmem mümkün değil. Bugün çalışmaya devam ediyor.

Eski Datça'daki son gelep

2008-06-11T12:50:00.004+03:00

Dün öğle saatlerinde Mehtap Ablaların cafelerinin bahçesinde gelep çekiminin tamamlanmasıyla, yarımadanın bu seneki gelep heyecanı bitmiş oldu. Mehtap ablanın geleplerini Kızlan Köyünden Hayriye Sucu çekti. Eski Datça'ya yolunuz düşerse eğer; köyün girişinde sol tarafta göreceğiniz Mehtap Cafede ipek anıları sizi bekliyor.

Gelep temizlemeye yardıma gelen usta eller....

2008-06-09T15:04:00.006+03:00

Bu kamera görüntüsünde Hayriye teyzeyi izleyeceksiniz. Gelep yapıldığını duyunca, hali olmamasına rağmen dayanamayıp geldi dün. Oturduğu yerden el hareketlerini gösterip "ah ben az mı yaptım" diye söylenip durdu. Sonunda dayanamadı geçti kazanın başına. Geçen seneki gibi kısacıkda olsa hevesini aldı.

Günlerce süren gelep sarma işinde farklı yüzler oturdu çıkrığın başına...

Ama bu işin ustası Cengiz oldu.... Gereken tüm kontrolleri aksatmadan yaptı...

Bu fotoğraftada neşemize neşe katan Erol'u görüyorsunuz...

Yarımadada Gelep Günleri

2008-06-07T10:08:00.013+03:00

Yıllar sonra keyifle ve gülerek hatılayacağımız günler,akşamlar ve geceler yaşıyoruz. Dün Antik bahçesinde başladığımız gelep bugünde devam ediyor. Bu senenin geçen seneden farkı otomatik gelep makinemizin oluşu... Fotoğraflarda da göreceğiz çile saran alet, tüm kol yorgunluklarını bir kenara atıyor. Ümmühan teyzemiz gene kazan başında ustalığını konuşturuyor. Ön tarafta kozakları temizleyen Durkadın teyze ve Fatma Ana... Hızırşahta geçen hafta başlayan gelepler bitmek üzere. Çarşamba günü Kızlandaki gelepler çekildi. Bu hafta içi Hızırşahta ve Eski Datçada koza çekimleri devam edecek. Geçen sene ipekböcekçiliğini yapan iki aile iken bu sene sayıyı artırıp, diğer köylere yaymanın onurunu ve mutluluğunu size anlatmam mümkün değil. Lafı fazla uzatamayacağım, sözü fotoğraflara bırakıyorum, iş beni bekliyor. Sloganımız "AZ LAF ÇOK İŞ"

Akşam saatlerinde yenilen keyifli bir yemek sırasında da gelep taze kanlarla devam etmekte...

Hızırşhataki muhteşem ikili... Sibel ve Pervin'in en mutlu günleri... Onlar geleplerini elde yaptılar...

Gelep temizlemede Hızırşahlı yaşlıları görüyorsunuz...

alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209111230571692274" />
İşte; Sibel ve Pervin'in emekleri... Bizimkiler hala çekilipduru...

Hızırşahta bir başka gün çekilen Havva ablamızın gelebine yardımcı olanları görüyorsunuz.

Son haberler...

2008-05-22T13:16:00.011+03:00

Fotoğraftanda tahmin edebileceğiniz gibi böceklerimiz koza örmeye başladılar.
14-15-16 Mayıs tarihleri arasında tokmak gav dediğimiz son deri değiştirme işlemini gerçekleştiren guşlarımız çılgınlar gibi yediklerinden boyları büyüdü ve yer sorunu yaşayıp, imkansızlıklar içinde yapmaya çalıştığımız için ise fazlasıyla yorgun ve yoğunuz... Bu sebeple sizleri uzun zamandır bilgilendiremedim.
İşte odanın son halinden görüntüler..

Arka plandaki görüntüde koza örme zamanı gelmeyenleri yani halen yiyenleri, ön tarafta ise koza örmeye başlayanları görüyorsunuz. Zamanları gelenler yemeyi bırakıp kafalarını havaya kaldırıp daireler çiziyorlar bizde o zaman anlıyoruz ki ; çalı koyma zamanı gelmiş.

Fotoğrafda bazı kozaları beyaz, bazılarını ise flu göreceksiziniz. Flu olan koza yeni örülmeye başlanmış, beyaz olanlar ise örülmeye başlanalı çok olmuş. Hatta daha yakından bakarsanız sarmakta olan böceği görebilirsiniz.

Hızırşah Guşları

2008-05-07T18:17:00.010+03:00

Bu sabah Hızırşahlılar köy kahvelerinde 9 Hollandalı ziyaretçi ile karşılaştılar. İki yıldan beri ilkbahar ve sonbahar dönemlerinde gelerek Eski Datça Doğa Pansiyonda keçe yapımı ile ilgili kurslar düzenleyen bu grup( sitemizi takip edenler bilirler geçen sene bende katılmıştım. ) ipekböcekçiliği ve dokuma ile ilgili girişimlerimizi yakından takip ediyorlar.Köyün eski okuluna Yaşar'ın kurmuş olduğu beledi dokuma tezgahını ve dokunan kumaş örneğini gören Hollandalı ziyaretçiler, yokolmak üzere olan bu geleneğin devam ettirilme çabasını saygıyla karşıladıklarını belirttiler.

Sonrasında ; Sibel ARICI ve Pervin Kaya'nın ortak olarak büyüttükleri ipekböceklerini ziyaret ettik. Seneler sonra tekrar guş tutulduğunu görmekten mutluluk duyan Suzan ve Muazzez teyzeler tecrübelerini aktarmanın yanısıra birçoğumuzun unuttuğu, çok güzel bir "imece" örneği sergiliyorlardı. " Dokuz seneden beri guş tutmak hayalini kurduğunu" söyleyen Sibel arkadaşımızın bu hayali gerçekleştirmekten aldığı keyif gözlerinden belli oluyordu. Kendisine bu hayalin neden kaynaklandığını sorduğumuzda aldığımız cevap gerçekten çok güzeldi. "Çeyizime düşen ipek kumaşlarla evimin perdeleri yapmam mümkün olmamıştı, şimdi bu hayalimi gerçekleştireceğim." Bir hayali gerçekleştimenin mutluluğunu ise anlatmamız mümkün değil.

Çocukların ipekböcekleri ziyareti

2008-04-30T19:05:00.005+03:00

Dün, Mor Kanguru Çocuk Yuvasından ziyarete gelen 12 adet küçük vardı. 14. günlerinde boyları 2 cm'ye ulaşan ipekböceklerini gören çocuklar oldukça meraklı gözlerle böcekleri incelediler. Öğretmenleri Çiğdem Hanım'ı özverisi için tebrik ediyoruz.

ipekböceklerimiz 1 CM boyunda

2008-04-23T19:15:00.004+03:00

"Şu 23 Nisanda çocuklarımıza eziyet çektirmek yerine, bugünün anlam ve önemini gerçekten anlatabiliyor olsak keşke" diyor ipekböceklerimizden haberlere geçiyorum.
Bu sene bizim için tohumları açtıran Ümmühan teyzemizden aldığımız 10 günlük böcekleri, evlerine yerleştirdik. Birinci deri değiştirme işlemlerini gerçekleştiren ipekböceklerinin boyu 1 cm'i bulurken bazıları deri değiştirme sürecine yeni girdiler.

Çağla yemeği, turşusu, reçeli

2008-04-19T12:29:00.008+03:00

Çağla ile bugünlerde fazla haşırneşirdim. Çağla; bademin sertleşmeden önceki hali.(Açıklama gereği duyuyorum çünkü çoğu şehirli bunu bilmez) Duyduğum her tarifi denedim. Turşusunu, reçelini ve yemeğini yaptım. Yemeği fazla ekşi gelsede farlı bir yemek yemenin tadını sonuna kadar çıkardık. Turşusu daha açılmadı ama güzel olacağından eminim. Reçeli ise çok güzel oldu... Kimbilir belki Antik Cafe-Bar'da sizlerede ikram etme şansını yakalarım.
İşte fotoğrafları.

DATÇA YARIMADASINDAKİ HEYECAN

2008-04-15T19:39:00.003+03:00

Geçen hafta koyunlara konulan yumurtaların, dün ve bugün boyunca açılmasıyla, bu senede yeni bir serüvene başladık. Hızrşah, Kızlan ve Eski Datçada bu işe gönül verenler olarak hepimiz heyecanlıyız. Bu sene onları hayata getirmekte bende başarılıydım, hepsini açtırabildim. Yumurtadan çıkar çıkmaz, dut yapraklarını ince ince kıyarak vermeye başladık. Bu sene işimiz geçen senekinden çok daha fazla olacak...

Guşlar geldi!

2008-04-10T14:04:00.004+03:00

"Tohumcu geldi, tohumlarım vaaaaaaaaaaaar, guş tohumları geldi" diye bağıran amcanın sesini duyanlar hemen koşarlarmış sokağa. Karaköy'den bir avcı gelirmiş ve ipekböceği tohumu dağıtırmış herkese yüksük hesabı... Dikiş dikerken kullanılan bu alete doldurulan tohumları alıp, koynuna koyarmış herkes, dut yaprakları açılmaya başladığında. Bu gelenek biteli yıllar olmuş tabii.. Geçtiğimiz gün Hızırşah köyüne gittik bizde elimizdeki tohumları dağıtmaya. Önceden isimleri alınan gönüllülere bizde yüksük hesabı dağıttık tohumları. Bütün kadınların çok heyecanlı oldukları gözlendi, rüyalarında görenler bile olmuş. Aynı benim geçen sene heyecanlandığım gibi. Okuyanlar hatırlayacaklardır, rüyamda görüp, maniler bile yakmıştım. Bu sene gene koynuma koydum tohumları bakalım açılacalar mı? Bu sene Hızırşah dışında Kızlan ve Eski Datça Mahallesinde de yapılanlarla toplamda 11 aile, 10 kutu ipekböceği yetiştirilecek. Geleceğe dair hedefimiz, İpekböcekçiliğini geçmişte olduğu gibi tüm yarımadaya yayarak, ipek üretim adası haline getirmektir.

2008-04-04T15:16:00.006+03:00

Yukarıda görmekte olduğunuz fotoğraf, Yaşar'ın Ocak ayında İzmir Tire'de, son ustadan almış olduğu bir aylık eğitim sonucu öğrenerek kurduğu tezgahtır. Bugüne kadar kullandıklarından yani bez ayak tezgahlardan çok farklı bir sisteme sahip olan bu tezgahı, Saim Bayrı ustamızdan öğrendi. Sitemizi, çalışmalarımızı takip edenler bilirler. Kasım ayı başında yapmış olduğumuz 3-4 günlük araştırma gezisi sırasında Tire'de beledi dokuma ile ve Saim Usta ile tanışmıştık. Bir aylık bir eğitimden sonra şimdi bu tezgah Datça'da ve kurulum işlemleri bitmek üzere....

Bazı işler vardır " görüldüğü kadar zor değil" denen. Bu iş aynen görüldüğü gibi...

Henüz hazırlıkları devam eden tezgahta sanıyoruz ilk dokuma örneklerini önümüzdeki haftalarda elimize alacağız. Aynı zamanda ipekböceklerimiz yolda. Bu sene üretimi on katı artırıp, Kızlan ve Hızırşah köylerini de ipekböcekçiliğine başlatmış bulunmaktayız.

2008-03-04T12:34:00.045+03:00

Neredeyse bir buçuk ay oldu, sakin sessiz hayatımızdan ayrılıp, yıllık iznimizi kullandık, hareketin, gürültünün içinde ama özlemle. Hedeflediğimiz işler için önemli
atılımlarda bulunduk, aile ve arkadaşlarımızla özlem giderdik, keyifli günler yaşadık Datça dışında da. Şanlıurfa, Gaziantep, Şile, Burhaniye, Sivas, Bolu, Sinop, Tokat, Gelibolu, Antakya, Konya kısacası tüm Türkiyeyi, bunun yanısıra Tunus, Kıbrıs, Mısır, Suriye, Cezayir gibi dünyanın bazı yerlerine misafir olduk... Hem de hepsini 4 günde gezdik... Şubat ayında Uluslararası Turizm ve Seyahat Fuarında idik.

Tabiki Datça'da fuarda idi.

İşte Kıbrısdaki dostlar... Onları tanımaktan büyük keyif aldık.

İki sene öncesine kadar her sene anmaya gittiğimiz şehitlerimizi
bu sene Gelibolu'ya gidemesekde fuar sayesinde anma fırsatı bulduk.

Bolu standında İzzet Baysal Üniversitesi öğrencilerinin
yaptıkları çok hoşuma gitti.

Elbette diğer standlarda görülmeye değer yüzlerce emek vardı... Sözün devamını fotoğraf karelerine bırakacağım. Ancak bir noktayı sizlerede hatırlatmak istiyorum.
Biz; hiçbir zaman aklımızdan çıkmayan bir gerçeği bu fuarlar sayesinde tekrar hatırlıyoruz. Türkiye'nin her bir köşesi zengin kültür hazinesi, insanlığın yaşam noktası, gelenek ve görenekleriyle, eşsiz doğa güzellikleri ile, el emekleri ile büyük önem taşıyor. Elbette böylesine eşsiz bir yere herkes sahip olmak ister. Bunun için ; elimizdekinin değerini bilelim,biraz kendimize gelelim, ahlaki, kültürel, sanatsal tüm değerlerimize sahip çıkalım, bizi Avrupalılaşmak adına gelenek ve göreneklerimizden koparmaya çalışanlara, ahlaki değerlerimizi unutturmaya çalışanlara, el sanatlarımızı değersiz sayanlara karşı ayakta durabilecek kimliği olan insanlar olmaya çalışalım. Türkiye'ye sahip çıkalım. Bunlar sizlere neler anlatır bilemiyorum ama çevremde gördüğümüz omurgasızları düşününce daha yazacak ve yapacak çok şeyimiz olduğunu hatırlıyoruz.

Söz; fotoğraf karelerinde... Dikkatinizi, her bir karedeki emeğe çekmek isterim.

Doğadan soframıza yolculuk

2008-01-27T12:51:00.000+03:00

İnsanlık tarihinde önemli bir yeri olan zeytin, binlerce yıldan bu yana değişmeyen yöntemlerle işlenerek, sofralarımızda yer almaktadır.

Yaklaşık 6bin yıl önceki zeytinyağı elde etme yöntemi arasında hiç fark yoktur: Zeytinler ezilerek hamur haline getirilir. Daha sonra bu hamur sıkılır veya presten geçirilir. En sonunda ise yağ, zeytin meyvesinin suyundan (karasu) ayrıştırılır. 19. yüzyılın başında ise teknolojinin gelişmesiyle hidrolik pres makinelerine geçildi. Bugün hidrolik pres makinelerinin yanı sıra, zeytin hamuruna hiç pres uygulamadan merkezkaç kuvvetiyle zeytinyağı elde etmeyi sağlayan makineler de kullanılıyor. Bunların içinde de en yaygını “kontinü sistemi”.Kontinü sisteme, tam otomatik sistem denir. Önce zeytinler türlerine göre ayrılır. Huni adlı çukura dökülen zeytinler makine sistemiyle yapraklardan temizlenir ve kırıcıda ezilip kırılır (makine, üçbin devirle çekirdeği unufak eder). Buradan çıkan hamur, karıştırma yoğurmadan sonra su verilir, posa ve şırası ayrıştırılır. Şıradan da yağ ve karasu ayrıştırılıp, yağ filtre tankına alınır, son tortuları ayıklanıp dinlenme tankına bırakılır. Buradan natürel yağ güğümlere, teneke ve şişelere doldurulur. (Bilgi : www..wikipedia.org)

Bizde geçtiğimiz hafta Datça'nın Reşadiye köyünde bulunan Güllerdağı üretim merkezine gittik, zeytinyağı sıkımını izlemek için. Çok hoş bir tanıklıktı bu tarihe.

yeni yıl yeni yıl yeni yıl yeni yıl herkese kutlu olsun....

2007-12-31T15:58:00.000+03:00

Geçtiğimiz sene içerisinde neler olduğunu, kaybettiğimiz değerleri, yaşanan trajikomik siyasi olayları, polemikleri, depremleri, son belirlenen asgari ücretle krallar gibi yaşaması bekleyen halkımızı vs.. vs.. zaten televizyon ve gazetelerde bol bol izliyorsunuz... Aslında iyi olduğunu düşünüyorum bu tip hatırlatmaların...Bazen nasıl unutmuş olduğumuza şaşırıyoruz...

PEKİ 2007'DE BİZDE NELER OLDU? HADİ HATIRLAYALIM

Kendi zeytinimizi ve peynirimizi yeme keyfi yanısıra sakin, sessiz ve üretimle dolu girdik biz 2007 yılına... Geç saatlere kadar çalıştık, çalıştık.

Bahar ayında ipekböcekçiliğine ilk adımı attık. Bursa Koza Birlik'ten gelen böcek larvalarını, büyüttük, besledik ve ip elde ettik. Evet, peynir, zeytin de birşey mi, ipeğimiz oldu bu yıl. Henüz donanamadıysakda 2008 yılı planlarında büyük yer kaplıyor ipek ürünler.

Güzel fakat fazlasıyla sıcak ve Mengenli Habibe'nin yemekleriyle fazlasıyla leziz bir yaz geçirdik Antik Cafe-Bar'da...

El Sanatları Atölyemizi ziyaret eden güzel insanlarla da tanıştık, sanattan ve kültürümüzden bihaber insanlarla da...

Küresel ısınmayı nihayet insanlar ağızlarına almaya başladılar amma velakin biz bazılarına hala anlatamadık enerji kaynaklarımızın tüketiminin önemini... Yılmadık bu savaş 2008 yılı hedeflerimizde vardır ve her zaman var olacaktır. Biz, bahçemizin bir kısmını sebze yıkarken biriktirdiğimiz sularla sulamaya devam ettik, her zaman olacağı gibi...

Hasret oldu, dostlar geldi gitti, bayraklar asıldı, üzüldük, yağışlar bol oldu, sevindik, sümüklüböcek yedik, gittik, geldik.

Dokuma ve ipekböcekçiliği ile ilgili yaptığımız gezilerde güzel dostlar edindik, değerli insanlarla tanıştık. Bu değerli insan sözünün geçme sebebi kelimeyi sevmekten ötürü değil, kasdettiği anlamındandır. Değerli ile anlatılmak isteen "laf değil iş üretenler"dir.

2008 ise bizim için daha farklı bir yenilikle, büyük bir heyecanla başlıyor... Bu gelişmeleri zaman içinde sizlerle paylaşmaya devam edeceğiz...

2008 yılında da birlikte olabilmek dileğiyle, tüm takipçilerimize huzurlu ve üretken bir yıl diliyoruz...

Hedeflediğimiz yolda yürümemize destek veren değerli hocalarımız

2007-12-18T20:33:00.000+03:00

Yaşamınız boyunca karşınıza bazı insanlar çıkar, kimileri kötü, kimileri iyi yönde etkileyebilir sizi ve hayatınızı... Bazen seneler sonra farkedersiniz yaptığınızın veya yapmadığınızın doğru mu yanlış mı olduğunu. Bazı insanların yaptıkları temelsiz gösterilerden ibaret iken, bazılarının ki kök salar insanlığa. İki değerli insandan bahsetmek için hatırlatmak gereği duydum zaman zaman unuttuğumuz bu gerçekleri...

Bizim karşımıza çıkan bu insanlardan , Fuat Hoca sayesinde farkettik ipekböcekçiliğinin önemini. Diğer hocamız Koray Dağcı ise yıllarının birikimini bizimle paylaştı dokumaya ilişkin. Yaptıklarından feyz alarak, dinledik sözlerini ve ne kadar teşekkür etsek azdır bize ayırdıkları zaman ve sağlıklı bilgi paylaşımları için.

1843 yılında İzmit'te kurulan HEREKE FABRİKA-İ HÜMAYÜNU'nde saraylara ipek halı yanısıra ipek kumaş üretimi yapılmakta idi. Fabrikada üretilen ipek halılar fuarlarda ödüller alarak HEREKE'nin marka olmasını sağladığından, Hereke dediğimiz zaman birçoğumuzun aklına "Hereke halı"'ları gelir.

Yukarıdaki fotoğraflarda; Hereke'deki tezgahların seneler sonra Klasik Osmanlı Saray modellerinin üretimine devam edildiğini görmektesiniz. 150 yıl önce saraylara ilk dokumayı yapan dokuma tezgahları, iki yıl öncesine kadar Hereke de iken, şimdi İstanbul'da Yıldız Şale Köşk'ünün özel bir bölümünde aktif haldedir. Geçmişi geleceğe taşıyan atölye Sayın hocamız Koray Dağcı ve ekibi ile yaşamaktadır. Bu işin ne kadar büyük bir emek ve gayret gerektirdiğini, işin için girince anlayan bizler, bu başarılarından dolayı onları kutluyoruz.

150 yıllık tezgahları görme ve dokunma onuruna erişmemize vesile olan, bize dokuma hususunda engin bilgilerini açan Sayın Hocamıza bir kez daha teşekkür eder, kaybetmememiz gereken kültürel değerlerimizi ayakta tutabilmek adına çalışan, emeğini, gönlünü koyan herkesin yılmadan savaşa devam etmelerini dileriz...

BU SERGİYİ KAÇIRMAYIN

2007-12-18T19:51:00.000+03:00

Geçtiğimiz hafta; Gönül Paksoy'un sergisinde idik...
Tek kelime ile muhteşemdi. Bu sergiye katılmak bana, takının insan varolduğundan beri değişik amaçlarla hayatlarının büyük bir yerini kapsadığını bir kez daha hatırlattı. Her eserde büyük bir keyif aldım.

"Koleksiyondan Kreasyona Boncuk” ve “Trajectories” diye iki ayrı sergi var. 23 Şubat'a kadar devam edecek,
İstanbulda iseniz mutlaka gidin derim.
"Aman yeri ters, çok uzak vs " demeyin. GİDİN.

Yer : KADİR HAS ÜNİVERSİTESİ-REZAN HAS MÜZESİ Tarih :22 Kasım 2007-23 Şubat 2008

Son adımlar...

2007-11-14T14:23:00.000+03:00

Uzun süredir sitemizle ilgilenemiyorum. Sanmayın ki haberler bitti. Sezonun bitmesiyle ipek dokuma çalışmalarımıza ağırlık vermemiz, aybaşında 3 günlük araştırma gezisi yapmamız ve gelirgelmez başlayıp, gece geç saatlere kadar süren çalışmalar nedeniyle oldukça yoğunuz.... Ve de yorgunuz. Tüm çalışmalar dün tamamlandı ve sonuç yorgunluğumuza değdi. İlk ipek dokuma ürünümüzü elimize almanın mutluluğu içindeyiz. Az sonra....

Önce yaptığımız geziyi sizlerle paylaşmak istiyorum.

Gittiğimiz yerlerden biri Tire idi...
Eski istasyon binası Belediye tarafından

El Sanatları Atölyesine dönüştürülmüş

ve şu anda resim ve dokuma atölyesi

olarak kullanılmakta. Tire'de tek kalmış olan

Saim Bayrı'nın dokuma tezgahını,öğrencisi

Ethem arkadaşımız devam ettirmeye çalışıyor.

Eski tren garının bu şekilde değerlendirilerek

korunması güzeldi de tarihi hamamı yıkık dökük, bir çöp istasyonu halinde görmek acıttı içimizi... Soru işaretlerinin uçuşmaması kaçınılmaz tabiki... Sokaklar hemen her yerdeki gibi pis ise de, farklı renklere boyanmış yanyana cumbalı eski evleri çok güzeldi Tire'nin. Kendimi Karagöz ve Hacivatın sahnesinde gibi hissettim. Sanki pencereden bir kafa uzanıp "Bre Hacivatım bunlar kim böyle" diyecekmiş gibi geldi.

Gittiğimiz yerlerden biri Birgi idi. Bu kadar temiz,düzenli, doğal doku korunmuş, bir o kadar üreten,çalışan,yaşayan bir kasaba daha görmemiştik şimdiye kadar. Belediye Başkanları Muhittin Cumhur ŞENER'i tebrik ediyorum ve umuyoruz bu şekilde devam edebilirler. Aman dikkat! Dışarıdan yerleşime fazla kapılıp evlerinizi öyle herkese satmayın. Aman ha dikkat!

Yoksa neler olur biliyor mususuz? Evlerinizin altında olan ahırlarınızdaki ineklerinizi satmanız atmanız hatta kesmeniz gerekebilir, çünkü yeni yerleşenler tezek kokusundan rahatsız olacaklardır. Camilerinizden yükselen sese laf edip, susturmaya çalışırlar."Efendim, gelmesinler o zaman" demeyin. Onlar gelirler, bozarlar, sonra doğal köylere yerleşmek üzere giderler. Onlar ki okumuş aydınlarımızdır. Son derece temiz sokaklarınıza önce çöp dökerler, sonra temizleme kampanyaları düzenlerler... Oldukça güvenli sokaklarınızda artık kızlarınız rahatça dolaşamazlar, temiz yaşantınız kalmaz.. "Efendim, olmaz böyle şeyler" demeyin. Olan yerleri görmüşüzdür.

Mehmet arkadaşımız bize hem Birgi'yi hemde dokumayla ilgili önemli konuları özenle anlattı, sorularımıza katlandı. O'nunla tanışmaktan büyük keyif aldık.

Sonbaharın renklerini beynimize, havasını içimize çekerek dolaştığımız Birgide bir gece konakladık. Sabah erken saatte güzel bir tur yaptık. Döndükten sonra konakladığımız pansiyonda bizi güzel bir kahvaltı bekliyordu. Ellerine sağlık Nezaket Teyze. Eğer yolunuz Birgi'ye düşerse kalabileceğiniz tek adres, Çınaraltı pansiyon olmalı, gerçi şu an sadecebir pansiyon var. Oldukça temiz ve doğal bu pansiyonu kime sorsanız gösterirler...

Birgideki Çakırağa Konağı görülmeye değer...

Eveeeeeeet. Gelelim asıl konumuza. Biz bu geziden döner dönmez başladık tezgah çalışmalarına. Tüm gün ve gece geç saatlere kadar süren, köcü ve taraklardan iplerin geçirilme işlemleri ile değişik dokuma çalışmaları ve yaklaşık on gün sürdü.

On gün sonunda Yaşar ipeği dokumaya başladı ve sonuçlandırdı. Hemen ertesi günü soluğu Ümmühan teyzemizin yanında aldık. Çünkü, sadece dokumak yetmez, pişirme işinide düzgün yapmak gerekiyordu. Hemen yaktık kazanı, sabun ince ince kıyıldı, odun külü katılarak su

kaynatıldı. Ve dokunan ipek kumaş atıldı içine. Yarım saat kadar kaynatıldıktan sonra kurumaya bıraktığımız ipek, ayların uğraşısı, azmin göstergesiyle rüzgarda sallanıyordu. Biz ise bugünleri görmenin heyecanı ve mutluluğu içinde idik.

GARAVİLLA TARİFİ

2007-10-21T16:55:00.000+03:00

Bugün sizlerle; Datça'ya özgü Garavilla yemeğinin yapılışını paylaşmak istiyoruz. Belli mi olur önümüzdeki 3-4 gün içinde yolunuz Datça'ya düşer ve belki tadına bakarsınız.

Dün Kaan "bu gece yağmur yağsada yarın garavilla yesek" deyince "aman" dedim " yapılışına eşlik edelim haber ver bize" Randımanlı yağışın ardından bugün topladığı garavillaları gösterdi bize.. Bizde kayıta başladık.

Garavilla, Datça halkının yüzyıllardan beri,
senede bir defada olsa, mutlaka yediği bir yemek...
Romatizmal ağrılara ve basura iyi geldiği söyleniyor...

Sol tarafta bize garavilla yemeğini hazırlayan Mehtap Abla, aslında garavilla yemiyor. Bizim ve oğlu Kaan'ın hatırını kıramayarak kolları sıvadı... Kaan garavillaya bayılıyor, yapılırken dayanamayıp haşlanmış yani yemek olmadan haliyle bile yedi.

YAPILIŞI
İlk yağmurdan sonra ot yemek üzere toprak üstüne çıkan Garavillalar tek tek toplanır. Sonra güzelce yıkanır. 8-9 defa haşlanıp suyu dökülür. Haşlanan garavillalar, biraz soğuduktan sonra tepe(kıç) kısımları ve çıkmışsa boynuzları bıçakla kesilir. Tepe kısımlarının kesilmesindeki amaç, içlerine suyun girerek daha iyi pişmeleri. Tam pişmemiş garavillanın pek güzel olmadığı söyleniyor...

İşlem tamamlandıktan sonra, tekrar yıkanarak, salça,soğan, domates,maydonoz ile birlikte, normal bir yemekmiş gibi pişirilir... :)

Biz bütün bunları yazarken, garavillar pişip geldi bile... Yerken ise; kabuğun geniş kısmından dudaklarınıza götürdüğünüz kabuğu "hüüüüp " diye çekmeniz gerekiyor.

Ve işte karşınızda garavilla yemeği... AFİYET OLSUN ! Ellerine sağlık Mehtap Abla...

Rabia teyzenin dilinden maniler

2007-10-08T17:36:00.000+03:00

Önce başka bir konuya açıklık getirelim... Çalışmalarımızı takip edenler soruyorlar "İpler hazır, ne zaman ipek kumaş dokuyacak sınız? Haziran ayından bu yana yaz yoğunluğu nedeniyle askıya aldığımız ipek dokuma işini yapmak için bizde çok heyecan yaşıyoruz ama daha zamanı var... Evet bir süre daha zaman var.... İstesek şu anda da dokumak mümkün ama önemli olan dokuma yapmak değil, Datçalıların çeyizlerindeki kumaşı dokuyabilmek. 2006 yılının Kasım ayında başlattığımız "Datça'da İpekböcekçiliğini Canlandırma Projesi" ile ilgili çalışmalarımızı adım adım yürütmeyi daha doğru buluyoruz. Başarıya giden yolun hızlı olmadığını biliyoruz. Daha çok bilgiye sahip olmadan dokumayı yapmak sanırım pek acemice olur... Daha çok bilgi için ise araştırmalarımıza devam etmemiz gerekiyor.. Bu hemen olabilecek, basit bir iş değil...

Geçtiğimiz haftalarda, ipek dokuma zamanına kadar ki süreci değerlendirmek için Datçaya özgü "İram" denilen kilimleri dokumak için çözgü yapmıştık. 2006 senesinin Kasım ayında ilk kez dokuma işine başladığımızda bize çözgüleri öğreten, tezgahı ayağa kaldırmamızı sağlayan Rabia teyzemizin yardımıyla... O zaman çektiğimiz kamera görüntülerini siteye koymak istemiş, yapamamıştık... Artık bu mümkün olduğundan sizlerle paylaşabiliyoruz... Biz bu anlardan çok keyif almıştık. Çünkü Rabia teyze bir yandan köcülerin arasından ipliği geçirirken, bir yanda da bize eskiden söylenen manileri mırıldanıyordu.. İşte karşınızda Rabia teyze....

birbaratölyeyenasıldönüştürülür

2007-09-22T18:29:00.000+03:00

Dönüşür efendim, işin içinde benim koca varsa bir bar herşey olur. Yaz yoğunluğunun azalmasıyla birlikte biz artık gerçekten çalışmaya başladık... Ben tezgahımın başında gümüş çalışmalarıma devam ederken, Yaşar ikinci düveni kurdu Antik Bar'a. Henüz ipek dokumaya başlamadığı için, o süreç başlayana kadar gene yöresel olan "iram" denilen kilimlerden dokumayı amaçlıyor. Tabii tezgah kurma işinin en önemli kısmını, çözgü hazırlama işini yapma aşamasına gelince bizim Rabia teyze yetişiverdi gene imdadımıza...

vedalar düşündürürse...

2007-09-13T11:46:00.000+03:00

o biiiiiir öğrenci, o biiiiiiiiiiiiiiiiiir çalışan, o biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiir dayı, o biiiiiiiiiiiiiiiiiiiir gitarist, o biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiir benim canım kuzenim... tatilini geçirmek için geldiği Datça'da ablasının mekanını şenlendirmek için elinden geleni yaptı, keyifli Antik gecelerine daha keyifli saatler yaşattı. Özlemişim hani gitar sesleri arasında gözlerim yıldızlarda, gönülden söylenen türküleri, özlemişim yorgun ama mutlu kamp gecelerini... Geçen haftayayı birlikte geçirdiğimiz canım yengemi ve kuzenimi uğurladık geçen dün.. Ondan önce, sayelerinde güzel bir yaz geçirdiğimiz Pire Niyazi'yi (lakap başkadır fakat bu yazılmıştır:) Ve dün Süper Habibe'yle bıcırıklarını...
Başka diyarlara, başka vedalarda yaşadık bu arada... Sönmeyen küller alev aldı, sevdiklerin acısıyla....

2007-08-15T18:30:00.000+03:00

Eski Datça Mahallemize yani köyümüze girdiğinizde bu manzara ile karşılaşırsanız sakın şaşırmayın... Korkacak bişi yok... Onlarda sizin , bizim gibiler... Onlar EDE'liler...

www.eskidatcaevleri.com

Datça'da Zaman Gecesi

2007-07-23T19:35:00.000+03:00

Geçtiğimiz Cuma akşamı, Nihat Amca ve dostları ile güzel bir akşam geçirdik. Bir türlü zamanında çıkamayarak kendi içinde kitap oluşturacak kadar hikayeler yaşanan

"Datça'da Zaman" isimli kitabının kutlama yemeği nedeniyle mekanımız şenlendi. "Bu yaştan sonra uğraşsam ne olacak ki" demeyerek azmiyle bizlere örnek olan Nihat amcamızı bir kez daha buradan tebrik ediyoruz...

festival,vosvos,ben,datça

2007-07-14T11:28:00.000+03:00

Bu sabah Birgün Gazetesinin ekini elime aldığımda gördüğüm ilanla" Şimdi İstanbul'da olmak vardı anasını satayım, gıcır gıcır vosvoslarla" şarkısı dolandı dilime... Eğer bu yazıyı şimdi okuyursanız, daha önce bu organizasyondan haberiniz olmamışsa, "bu saatten sonra gidilmez şimdi" diye düşünmeyin lütfen benim yerime gidin...

organizasyon detayları için ; http://www.vosfest.com/

2007-07-09T16:11:00.000+03:00

07/07/07 Cumartesi akşamı Eski Datça'ya yolu düşenler farklı bir şekilde karşılandı. Antik Cafe-Bar'dan gelen hoş bir müzik ile kulaklarının paslarını silme şansı yakaladılar. Tatil için burada bulunan Catherine Soroko'nun insanın ruhunu okşayan sesini duyarak Bar'ımıza gelenler ağaçların serinliğinde ve ortamın sakinliğinde keyifli dakikalar geçirdiler. Gecenin sonunda burada bulunan herkes, anılar bavuluna unutumayacakları bir çok malzeme koyarak ayrıldı. Bize ise ayrılır iken dudaklarındaki gülümseme kaldı.

Gerçek Datça Öyküleri

2007-07-06T11:58:00.000+03:00

Gerçekten gerçek öyküler bunlar. Biz biliyoruz

ne araştırmalardan geçtiğini.... Yaşları bir asra

yaklaşan insanların herbiriyle nasıl

teker teker konuşulduğunu, kayıtlar alındığını,

onların sonra nasıl itina ile dinlenip kağıda

aktarıldığını... Aslında kitaba giden yolculukta

kendi içinde bir kalın bir kitap yazılabilecek

macera taşıyor... 20 tane öyküden oluşan

Alan Yayıncılık tarafından basılan "Datça'da Zaman"

isimli kitabından bahsediyorum Nihat Amca'nın.

Okurken bitecek diye korkuyorum

ve devamını bekliyorum...

Datça'yı daha iyi tanımak isteyenlerin mutlaka

okuması gereken bir kitap bu. Tavsiye ederim.

Nesin'in çocukları

2007-07-04T18:39:00.000+03:00

Tatillerini Datça'da geçirmek üzere gelen Nesin'in çocukları ile beraberdik geçtiğimiz Pazar günü...

Eski Datça ziyaretlerinde , köyümüzün çocuklarının servis ettiği yemekte birlikte idik...

Daha sonra Ebru, Kuş Çiftliğini gösterdi arkadaşlarına.

Dört yaşından on altı yaşına kadar olan çocuklar ve gönüllü bakıcıları ile birlikte olmak bizim için çok keyifliydi...

Çatal Mağarada Resim Sergileri

2007-06-30T13:45:00.000+03:00

3 Temmuz - 11 Temmuz tarihleri arasında Datça'da bulunacaksanız eğer; Lale Dimili'nin "Fırçamın Ucunda Kutsal Ağaçların İzinde " adlı resim sergisini,

13 Temmuz - 23 Temmuz tarihleri arasında bulunacaksanız Elif Çimen'in "Çizgi" adlı sergisini kaçırmayın derim....

Detaylar için ; http://www.datcarehberi.com/

Boğalar bizden akıllı

2007-06-28T11:46:00.000+03:00

Datça'da 6 yıldan beri her sene bu zamanlarda

Boğa Güreşi festivali yapılır. Farklı yerlerden

katılımın olduğu festivale bu sene ilk kez katıldım... Nedense geçen sene katılmak fikri pek hoşuma gitmemişti... İşin gerçeği kanlı bir festival olacağını düşünmüştüm. Halbuki ne kadar efendice güreşiyorlardı.. Geçtiğimiz haftasonu birazda mecburiyetten katılmış olsamda çok hoşuma gitti... Manilerin, atışmaların anlamlarını bilsem eminim daha keyifli olacaktı... Hoşuma giden bir başka nokta boğaların yenilgiyi kabul edişleri idi... Rakibine bir süre direnen, mücadele veren boğa yenileceğini anlayınca kaçıp gidiyor. (hatta bir keresinde kaçarken,neredeyse üzerimize çıkacaktı) Kazanmış olan boğa ise sahada, davul-zurna eşliğinde dolaştırılıyor, çevresinde sahipleri oyun oynuyor.

Yenilgiyi kabullenmek... İnsanoğlu'nun boğalardan da öğreneceği şeyler var. İyi ki bu festivale katılmışım...

Gökten üç elma düşmüş....

2007-06-16T13:44:00.000+03:00

Kozadan çıkan kelebekler yumurtalarını bırakıp teker teker veda ediyorlar... Yumurtalar önce sarı renkli olup, birkaç gün sonra bize Bursa'dan geldiği gibi füme rengine dönüyor. Bu yumurtaları buzdolabında saklayıp seneye açtırmayı düşünüyoruz... İpek masalı şimdilik sona eriyor...

Masalın devamı seneye...

Kızlan köyündeki ipekler...

2007-06-12T17:57:00.001+03:00

Kızlan köyünde yaşayan Emriye teyzelerin evlerinde dün, tam olarak eski zaman manzaraları vardı. Gelinler, eltiler, torunlar, kardeşler biraraya gelip, gelep yaptılar.... Bu keyifli ortamı, katılamadığım için, göremediysem de yaşamış gibi hissediyorum...

Cumhuriyet Gazetesi Haberi

2007-06-10T11:11:00.000+03:00

8 Haziran tarihli Cumhuriyet Gazetesi'nin Ege ekinde yer alan haber.

Özgürlük

2007-06-09T10:33:00.000+03:00

Bu sabah atölyeye girdiğimde beni bir süpriz beklediğini bilmiyordum. Bizim kelebeklerden biri çıkmıştı kozasının içinden, kabuğunu geride bırakarak... Fotoğraflarda görüldüğü gibi o kadarda bembeyaz değil. Ama kaşları çatık gibi duruyor biraz ürkütücü... Enterasan olan uçamıyor. Şimdilik öyle duruyor.

Emriye teyzenin guşları

2007-06-09T10:23:00.000+03:00

26 Mayısta öğrendiğimiz ve Nihat amcayla hemen makineleri kapıp fotoğraflarını çektiğimiz, fakat telaşımızdan yazmaya bir türlü fırsat bulamadığım guşlar bunlar... Emriye teyze'nin guşları. Emriye teyze Umman teyzenin kardeşi... Umman teyze bizim için koynuna tohum koyarken birazda ayrı istemişti... Meğer kardeşi içinmiş...Ne bilelim onları bizimkilerle birleştirdi sanmıştık. Oysa ki duyunca hevese gelmiş Emriye teyze, isteyivermiş kardeşinden... Bu guşlar, tam aslına uygun olarak evlerinin bir odasında büyütülüyorlar... Emriye teyze bu durumdan oldukça mutlu "seneye daha çok yapacağım" diyor. Bizimse bunu duymak bile gözlerimizi parıl parıl yapıyor...
Emriye teyzenin guşları bizimkiler gibi telaşlı değil aynı zamanda goyundan çıkmış olsalarda onlar daha yeni kozadan çıkacaklar... Aldığımız son habere göre Pazartesi günü onların gelebi varmış... Bizde Pazartesi günü orada olacağız yardım etmek için...

Gelep Şenliği

2007-06-04T14:28:00.000+03:00

Saat daha sekiz bile olmamıştı. Geldiğimizde Umman teyze odun taşımakla meşguldü, bir önceki gün kenarları çamurla sıvanan kazanın altına... Heyecandan erkenden kalkıp gelen misafirlerimiz Neşe'nin dükkanında beklemekteydiler... Bizde heyecanlıydık... Nasıl olacaktı? Bizde gelep yapabilecek miydik? Hemen çocuk parkına çıktık... Ateş yakıldı, kozalar leğene alındı, hemen yanda işlem sırasında kullanılacak olan soğuk su kazanı dolduruldu... Yavaş yavaş diğer teyzelerde gelip, ateşin başında beklemeye koyuldular...

Suya ilk kozalar atıldığında ipliği yakalamak ustalık istermiş... Hayriye teyze bir dal parçası ile uç veren ipleri yakalayıp açılışı yaptı.

Hayriye teyzeden sonra Umman teyze geçti kazanın başına... Taki sonuna dek. Onca işinin arasında bütün gününü bize ayırmıştı. Tam 6 saat hiç kalkmadı başından. Gelep işi çok yorucu olduğundan sık sık değişti yapanlar ama ben Umman teyzeyi oyuna getirmeye çalışıp arasıra şansımı zorladıysamda kızgın bakışlarıyla aldırdı gelebi elimden. "Sen en son yaparsın, şimdi olmaz" deyip. Sırf düzgün olsun herşey diye. Oysa benim gözüm ne ipeği ne düzgünlüğünü görüyordu. İçinde olmak anlatılmaz bir duygu.

İlk gelep işini Emine teyze üstlendi...
İçlerindeki en genci olarak...
Öyle kolay iş değil gelep, bunu baştan belirtmeli...
İyi bir pazı ister; yürek ister..

Çocuk parkını sanki 20 sene öncesine taşımıştık... Eskiden parkta yapıldığından değil (zaten parkta yokmuş) en uygun yer olarak çocukların oyun alanlarını işgal ettik. Üzerinde bulunduğumuz mekan, eskiden papazın eviymiş. Eskiden herkes guş tuttuğu için hergün birisine gidilirmiş gelep yapmaya. Çoğu zaman geceyarılarını bulurmuş bitmesi. Hava karardığında ise gaz lambası yakılırmış. Bizimki o kadar uzun sürmedi tabi bu sene için...

Gelep nedir diyenlere... Bu iş için yapılmış, iki ucunda ipi sarmak için kolları olan tahtaya gelep deniyor. Kazandan gelen ipeği çile yapmak işine de.

Yandaki karede gelebi Fatma teyze yapıyor. Seksen yaşının üzerinde ama maşallahı var. Emine teyze dışında, başka kimse onun gibi hızlı ve düzgün yapamadı desem yeridir. Gelep hızlı yapılmalı, çünkü yavaş olursa iplik aynı kalınlıkta olmazmış.

İş geleple bitmiyor. Gelepten çıkan ipek, tek tek ayrılıyor.

Aralarda yapışmış olan fazlalıklar ayrılıyor. İşlemi bitmiş olan ilk gelebi alan Fatma teyze bu seferde hünerini bu işi bize öğreterek gösteriyor. Temizlenen çile duru suda çitilenmek suretiyle yıkanarak, güneşli bir yere asılıyor.... Bu işlemide Durkadın teyze üstlendi ve O da başından sonuna dek bize desteğini esirgemedi...

Yıkandıktan sonra kargıya asılarak kurutulan ilk ipek mahsullerimiz...

Maceranın son günü...

2007-06-02T20:27:00.000+03:00

Birkaç saat öncesinde çalılardan toplanmış olan kozalar, Umman Teyze,Melahat Teyze, Fatma Teyze, Hayriye teyze ve Berat Hanım'la birlikte yapmış olduğumuz ekip çalışması sonucu temizlenelerek gelep işlemine hazırlandı. Tıpkı eski günlerdeki gibi...

Son durum...

2007-05-30T00:59:00.000+03:00

Bizim çalışkan elemanlar görevlerini tamamlamak üzereler... Aşağıda çalılar üzerinden alınan kozaları görmektesiniz... Etraflarında bulunan ipekler 2 Haziran Cumartesi Günü temizlenerek, gelep işlemi için hazırlanacaklar... Şu an kurumaları için bekletiliyorlar...

Bize desteğini esirgemeyen, başından sonuna

kadar hep yanımızda olan Umman teyzemizin

Gelep günü için öngördüğü tarih, 3 Haziran

Pazar günüdür. Herkes davetlidir.

Üstte bulundukları yere sığmayıp dokuma tezgahının köcüleri arasında kozaya yapmış iki böcek.... Yukarıda solda birkaç gün sonra kelebek olma aşamasına yaklaşmış bir iğekböceği görmektesiniz.Fotoğrafı büyültürseniz kanatlarını görebilirsiniz... Sağda koza öncesinde yerini sabitlemeye çalışırken kendini kaybetmiş bir böceğin dokuması...

Neşeli, keçeli günler.

2007-05-26T14:19:00.000+03:00

Geçtiğimiz hafta içinde organizasyonunu Doğa Pansiyonun yaptığı keçe eğitiminde Hollandalı bayanlar ile birlikte idik. Çok keyifli bir hafta geçirdim. Gerek yaptığımız çalışmalarla gerek yetersiz ingilizcemizle koyulaştırdığımız sohbetlerimizle... Yeni tanıştığım tüm dostlara selamlar...

Yandaki fotoğrafta bizlere keçe yapmayı öğreten öğretmenimiz Marijke. Thank you Marijke...

Aşağıdaki görüntüler çalışmalar esnasından...

Her türlü ihtiyaçta imdadımıza koşan, yorulmak bilmeyen Evalie sergide de yoğun bir şekilde fotoğraf çekiyordu... Thank you Evalie..

Şimdide sergimizden birkaç görüntü....

koza zamanı

2007-05-20T23:39:00.001+03:00

Boyları 9 cm'e ulaşan guşlarımız bugün itibari ile koza örme aşamalarına başlamış bulunuyorlar... İpek salgılamaya başladıklarını gördüğümüzde hemen profesörümüze koştuk. "Umman teyze çalı koymalı mı, gel bi bak" dedik, hemen kontrole geldi... Bazılarına bakıp "bunlar gocagarı olmaya başlamış, hemen çalı koyalım "dedi ve çalı toplayıp etraflarına koyduk. Bir kısmı hala yiyipdurular, bir kısmı ise koza örme işlemlerine tam olarak 35. günlerinde başladılar... Böyle bir oluşumu izlemek gerçekten büyüleyici...

solda : ilk örmeye başladığındaki halleri.... sağda : gocagarı olmuş bir guş...

Neler oldu neler!

2007-05-17T21:19:00.000+03:00

İnternet bağlantımız yoktu 4-5 gündür... Topu topu, hepi topu bu birkaç günde neler oldu neler... Anneler günü sokak şenliğimiz, çocukların annelerine gizli gizli bizim bahçede hazırladıkları hediyeler, Neşe'nin bebekleri, bizim guşlar, doğaya saygı! Hangisini anlatacağım ben şimdi...

Çocuklar annelerine çok güzel hediyeler hazırlayarak cam boyama tekniği ile tanıştılar ve annelerine hoş duygular yaşattılar... Bu hazırlıklar aşamasında kafamız biraz şişsede ortaya çıkan sonuç karşısında bizde çok mutlu olduk.

Anneler gününde ise sokak kermesi yapıldı. Çok güzeldi bizim sokak...

Neşe'nin bebekleri nihayet Anneler gününde görücüye çıkardı... Rukiye, Zekiye,Hatice,Fatma... Yok dördüzü olmadı, bunlar sizlerle bir türlü tanıştırmaya fırsat bulamadığm Eski Datça bebekleri...

Anneler günüde en güzel eğlenceyi gene çocuklar yaşattı ve yaşadı... Yapılan şiir yarışmasında herkes annesine kendi yazdığı şiiri okudu... Bunun yanısıra Belediye tarafından çöp ayrıştımasına ilişkin yeni başlatılan bir kampanyaya desteklerini esirgemediler. Fotoğrafta görülen pankartları giyerek büyüklerini bilinçlendirdiler! (O gün çok yoğun olduğumdan çocukların bu güzel enstantenelerini sunamıyorum.)

Bizim guşlar sona kaldı...

Merak edenler hiç merak etmeyin bizim guşlar "Hayvan gibi yiyipdurular!" Bu görüntü Anneler günündeki halleri... Hele şimdi bir görün. Yaprak yetiştirmekte zorlanırken Saniye teyzemizin dut ağaçları, Kemal amcanın ve gene bizim çocukların desteği bizi biraz olsun rahatlatıyor... Şu an neredeyse bir çuval tüketiyorlar... Ve son bir haftalarının içine girdiler... Eh şimdilik havadisler bu kadar, bizim guşların mama saati...

Ebru Kuş Çiftliği ve Koruyucu Ailelik

2007-05-16T22:43:00.000+03:00

Datçaya ilk geldiğimiz sene 2003 yılında; Eski Datça sokaklarında dolaşırken fotoğraf çektiğimi gören küçük bir kız koşa koşa geldi peşimden. " Abla, abla beni ve ördeğimi de çeker misin?" Ördek daha yavru, küçük kızın ellerinde oturuyordu. "Senin adın ne?" dedim, gülen gözleriyle cevapladı. "Ebru" "Peki Ebru fotoğrafını çekeyim, ama sana nasıl ulaştıracağım?" dedim. Hemen adresini yazdırdı, sonrada ördeğini biraz havaya kaldırarak, güzel gülümsemesiyle pozunu verdi. Yıllar sonra; daha iyi tanıştık Ebru ve ailesiyle... Ama koruyucu ailesiyle. Torun torba sahibi Kemal amca ile Ayşe Abla birgün kendi çocuklarına, kuşlarına, çevrelerindeki tüm insanlara verdikleri sevgiyi, neden bir küçüğe vermeyelim ki demişler ve Muğla Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumuna gitmişler. İşte orada tanışmışlar Ebruyla. Kemal amca kurumun çok iyi olduğunu, çocuklara bilinçle bakıldığından, tek eksikliklerinin bir anne ve bir baba yakınlığı, sevgisi olduğunu söylüyor. "Aç bir insanı ya da hayvanı doyururken içinizde bir mutluluk duyar mısınız? Maneviyata aç bir çocuğa sevgi vermekte işte böyle birşey, iyi ki yapmışız" diyor Kemal amca. Haftada 1-2 defa telefon ile görüştükleri küçük kızları, bütün yaz ve tüm resmi tatillerde ailesiyle... Hayvalara olan sevgisi ise doruklarda, işte bu yüzden Kemal Amca kuşlarının evine "Ebru Kuş Çiftliği " demiş. Olur da birgün Ebru veteriner olursa eminim ki tüm hayvanlar çok şanslı olacaklar....

Bu fotoğraf "Ebru Kuş Çiftliği"nden...

Kuşlar bile en azından bir süre bu sıcaklığa ihtiyaç duyarlar...

Sizde ihtiyacı olan küçük bir eli tutmak istemez misiniz ?

Önce Maşallah !

2007-05-10T10:09:00.000+03:00

Sırtında bir çeki odun yüklü, iki büklüm olmuş Dulkadın teyze. Durdu atölyenin önünde.
"O guşlar sizin demi"
"Evet teyzecim bizim"
"Göstemeyin herkese, kemiksiz onlar nazar değer valla" dedi. İçeriye zaten sokmuyorduk kimseyi ama demek pencereden gösterirken yakalanmışız. O yüzden herkes, bakmadan önce lütfen şööööööle yürekten bir "tü tü tü maşallah, maşallah. Nazar değmez inşallah" desin...

Dediyseniz , buyrun böceklerimizin bugünkü fotoğrafları...

şaşkınlıkla izliyoruz...

2007-05-07T12:44:00.000+03:00

Gerçekten öyle.... Hergün görünce pek büyümemiş gibi gelse de dört gün önceki durumlarıyla şimdiki durumlarını yan yana koyunca ne kadar hızlı büyüdüklerini şaşkınlıkla izliyoruz... Konunun uzmanı Umman teyzemiz arasıra kontrollerini bizden esirgemiyor. Nasıl tarif ederse öyle yapıyoruz.

Bu arada deri (gav) değiştirdiler...
Yaprakların üzerindeki kalıntılar
değiştirilip terkedilen derileri gösteriyor.

Dün akşamki görüntüleri... 4,5 cm boyunda olanda var. Ortalama 3,5 - 4 cm 'ler...